Ogólnopolski Program Dotacyjny Artystyczna Podróż Hestii skierowany jest do instytucji kultury i osób artystycznych planujących otwarcie wystawy, których przesłanie nawiązuje do wspólnej odpowiedzialności za świat, w którym żyjemy. Osoby ubiegające się o wsparcie Programu powinny w swoich projektach poszerzać i ugruntowywać wiedzę społeczeństwa na temat zmieniającego się krajobrazu społecznego i środowiskowego oraz aktywizować społeczności lokalne. Istotne jest też, by ich planowane działania zwiększały inkluzywność oferty kulturalnej oraz budowały zainteresowanie problematyką globalnych zmian, przekazywaną językiem sztuki.

Do tej pory ERGO Hestia w ramach Ogólnopolskiego Programu Dotacyjnego Artystyczna Podróż Hestii przekazała na rzecz osób artystycznych i instytucji kultury ponad 1,5 miliona złotych na realizację wystaw i projektów artystycznych. Co roku do programu zgłasza się około 200 projektów, zarówno z mniejszych, jak i większych ośrodków.

Co istotne, Ogólnopolski Program Dotacyjny Artystyczna Podróż Hestii nie stawia przed osobami artystycznymi ograniczeń w postaci udokumentowanego dorobku artystycznego, wieku czy wykształcenia. Jednym z najważniejszych elementów programu jest jego wpływ na poszerzanie pola odbiorców sztuk wizualnych w Polsce. Każda ze wspieranych przez nas wystaw musi uwzględniać program dział edukacyjnych i animacyjnych, które zaangażują lokalną społeczność, a także spełniać warunki dostępnościowe, które umożliwią odwiedzenie wystawy przez grupy ze specjalnymi potrzebami.

Panel zgłoszeniowy do IV edycji Ogólnopolskiego Programu Dotacyjnego Artystyczna Podróż Hestii

Regulamin IV edycji Ogólnopolskiego Programu Dotacyjnego Artystyczna Podróż Hestii

 

Rada Doradcza Ogólnopolskiego Programu Dotacyjnego APH


Magdalena Ujma – krytyczka i historyczka sztuki, kuratorka wystaw sztuki współczesnej. Od 2018 roku jest związana z Ośrodkiem Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora CRICOTEKA, od 2021 – z Akademią Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, gdzie kieruje czasopismami „Restart” i „Elementy”. 2020-2023 była prezeską Polskiej Sekcji Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Sztuki AICA. Mieszka w Krakowie.

 


Bożena Pysiewicz – historyczka sztuki, edukatorka, kustosz i kuratorka Muzeum Plakatu w Wilanowie. Autorka i koordynatorka programów edukacyjnych do galerii stałych
i wystaw czasowych w MNW i jego oddziale Muzeum Plakatu w Wilanowie. Z edukacją muzealną związana od ponad 25 lat. Pełniła funkcję z-cy i p.o. Kierownika Działu Edukacji Muzeum Narodowego w Warszawie, tworzyła muzealny wolontariat oraz zespół kompetentnych i zaangażowanych w pracę edukatorów. Była współtwórczynią Muzealnego Centrum Edukacji Szkolnej, wyjątkowego miejsca skupionego na ścisłej współpracy z nauczycielami i uczniami i realizacji edukacyjnej misji muzeum.

 


Paweł Niziński – CEO BETTER, PARTNER NOW PARTNERS, B LAB Country Partner, ambasador B For Good Leaders. Założyciel Goodbrand PL / BETTER, wydawca CR-Navigatora. Ekspert w zakresie innowacji społecznych i strategicznego zarządzania zrównoważonymi markami z ponad 30-letnim doświadczeniem w branży komunikacji marketingowej i doradztwie w sustainability. Wcześniej – m in. Dyrektor zarządzający
i kreatywny Grupy UPSTAIRS Y&R Brands Poland . Socjolog i designer. Od 2019 B Lab Country Partner w Polsce, a także Partner w NOW Partners. Laureat Pióra Odpowiedzialnego Biznesu FOB, współzałożyciel Fundacji DEIA, Socjolog (UW), Designer (Amsterdam, Warszawa ASP).

 


Bolesław Rok – profesor zarządzania (sustainability management) w Akademii Leona Koźmińskiego, Katedra Przedsiębiorczości i Etyki w Biznesie. Koordynator studiów podyplomowych „Cele Zrównoważonego Rozwoju w strategii firmy”. Od ponad 30 lat związany z biznesem jako doradca, mentor, rzecznik etyki i promotor społecznej odpowiedzialności biznesu. Współautor corocznego Rankingu Odpowiedzialnych Firm
i Startupów Pozytywnego Wpływu, współzałożyciel Forum Odpowiedzialnego Biznesu, współtwórca programu Climate Leadership powered by UN Environment. Autor lub współautor szeregu artykułów i książek, uczestnik wielu polskich i międzynarodowych projektów z zakresu etyki biznesu, zrównoważonego rozwoju i ESG.

Laureaci III edycji Programu Dotacyjnego APH „Czas otwarcia”

 „Ślady pamięci”, Fundacja Szałfynster w Katowicach

„Ślady pamięci” to projekt, który przygląda się złożonemu pojęciu pamięci i nostalgii. Twórcy wystawy zadają pytanie, czy kontakt z obiektami artystycznymi i archiwaliami może „otwierać” przed nami utracone wspomnienia. Pytania te są niezwykle ważne w kontekście społecznej odpowiedzialności za osoby starsze i zagrożone demencją i chorobami otępiennymi. „Ślady pamięci” to nie tylko wystawa, ale też seria działań angażujących lokalną społeczność, których wspólnym przesłaniem jest wiara, że dbanie o pamięć jednostkową jest podstawą budowania większej wspólnoty.

 

„Głodne drzewa/ Thirsty Trees” autorstwa Przemka Branasa, Centralne Muzeum Włókiennictwa w Łodzi

Projekt „Głodne drzewa” jest refleksją nad płaszczyznami styku historii roślin, kolonializmu i szeroko rozumianych relacji człowieka z naturą. Tytuł odnosi się do biologicznej cechy eukaliptusa, który intensywnie pobiera wodę i wypiera inne gatunki, ale także do ludzkiej chciwości i sposobów, w jakie imperia kształtowały środowisko. To wizja monokultury pochłaniającej różnorodność, porządkującej i niszczącej zarazem. Głównym obiektem w projekcie jest kurtyna przygotowana z liści eukaliptusa, która działa na wyobraźnię nie tylko swoją skalą, ale też zapachem. Zszyte liście tworzą organiczną tkaninę, w której splatają się czas, materia i ślady ludzkich gestów.

„Tymczasowa pława” autorstwa Norberta Delmana, Państwowa Galeria Sztuki w Sopocie

Projekt zakłada stworzenie instalacji rzeźbiarskiej w formie zatopionego kutra rybackiego, którego burty porastać będą abstrakcyjne, organiczne struktury, a w szczelinach pojawią się żywiczne „bursztyny”, potęgujące wrażenie podwodnego pejzażu. Instalacja nie przedstawia dosłownie ekologicznej katastrofy, lecz jest artystyczną reakcją na wiedzę o ekobójstwie. Projekt dotyka emocjonalnych skutków tej świadomości – bezradności, przygnębienia i rozpaczy.  Doświadczenie stworzonej rzeźby ma umożliwić to zatrzymanie, oraz poszukiwanie formy nadziei nie poprzez ucieczkę, lecz poprzez uważność.

„Alina Szapocznikow / Nairy Baghramian”, Zachęta – Narodowa Galerii Sztuki

Wystawa stawia w centrum fundamentalne pytanie: jak w obliczu narastających globalnych kryzysów budować społeczeństwo oparte na empatii, odpowiedzialności i wzajemnym wsparciu? Zestawienie twórczości dwóch wybitnych rzeźbiarek otwiera przestrzeń refleksji nad kruchością ludzkiego ciała, zależnością człowieka od środowiska oraz strukturami społecznymi, kulturowymi i materialnymi.

 

„Walka na korzenie” autorstwa Kornelii Dzikowskiej-Demirskiej, CSW Kronika w Bytomiu

Wystawa stawia w centrum fundamentalne pytanie: jak w obliczu narastających globalnych kryzysów budować społeczeństwo oparte na empatii, odpowiedzialności i wzajemnym wsparciu? Zestawienie twórczości dwóch wybitnych rzeźbiarek otwiera przestrzeń refleksji nad kruchością ludzkiego ciała, zależnością człowieka od środowiska oraz strukturami społecznymi, kulturowymi i materialnymi.

„Na nerwy. Zielniki pamięci i wspólnotowe praktyki ukojenia” autorstwa Olgi Borawskiej, Galeria Sztuki Współczesnej w Łomży

Rdzeniem projektu jest wystawa, w której kluczową rolę odgrywa zapach – medium rzadko wykorzystywane w instytucjach sztuki, a jednocześnie szczególnie silnie związane z pamięcią i regulacją emocji. Autorska kompozycja zapachowa, przygotowana we współpracy z zielarkami i etnobotaniczkami, staje się formą artystycznej archiwizacji zanikających receptur i sposobów pracy z roślinami. Wszystkie warstwy projektu – artystyczna, edukacyjna i archiwizacyjna – skupiają się wokół jednego rdzenia: przywrócenia relacji z lokalną wiedzą roślinną jako odpowiedzi na współczesny kryzys przeciążenia.

„Ciało. Wierność wobec zmienności”, Narodowy Stary Teatr im. H. Modrzejewskiej w Krakowie

Projekt podejmuje temat braku dostępności instytucji publicznych, zwłaszcza kultury, choć przecież często deklarują one inkluzywność. Wystawa zostanie zaprojektowana jako immersyjne doświadczenie audiowizualne, angażujące percepcję, ruch i emocje uczestników. Widzowie wchodzący do przestrzeni otrzymają losowy symulator ograniczeń sensorycznych, motorycznych i percepcyjnych i przechodzą wyznaczoną trasę, konfrontując się z barierami, które dla wielu są codziennością, a w instytucjach kultury pozostają niewidzialne. Losowość podkreśla kruchość i tymczasowość kategorii „sprawności”. Druga część to wielokanałowa instalacja wideo łącząca artystyczne rejestracje barier architektonicznych i symbolicznych Starego Teatru z wypowiedziami osób samorzeczniczych.

 

„Rewers” autorstwa Pawła Bownika, Fundacja Archeologia Fotografii w Warszawie

Projekt podejmuje problem społecznego marginalizowania oraz nierównej reprezentacji społeczności romskiej w sferze kultury wizualnej. Artysta pokazuje, że ubrania – intymne przedmioty mające niegdyś bezpośredni kontakt z ciałem określonych jednostek – wraz z włączeniem do kolekcji, zostają podporządkowane władzy muzealnej. Bownik obnaża fakt, że muzealne narracje nierzadko wzmacniają hierarchie kulturowe, podkreślając etniczną odmienność i prowadząc do podtrzymywania stygmatyzacji. Stosowane w „Rewersie” odwrócenie romskich strojów staje się gestem krytycznej analizy tej praktyki. W rezultacie, wystawa stanie się interdyscyplinarną platformą refleksji i edukacji wizualnej, ukierunkowaną na demokratyzację pamięci i wspieranie dialogu międzykulturowego.